Kurtlar Vadisi ne dese çıkıyor ya, işte o yüzden dizideki projeksiyonlardan fena halde ürküyorum.
Bu hafta da seçim dönemine girdiğimiz şu günlerde, dış güçlerin emri altındaki derin devlet uzantılarının ülkemizde mezhep çatışması yaratmak için harekete geçmesi resmedildi.
Konsey üyeleri, çıkacak kaosu düşünüp ellerini ovuşturuyorlardı. Silah kaçakçısı, “Emniyet güçleri bu olaylarla ilgilenirken, ben rahat rahat kaçakçılık yapabilirim” diyordu. Borsada konseyin parasını aklayan manipülatör ise elindeki kağıtları çıkarıp, taban fiyattan yeniden alarak kâra geçmenin hesaplarını yapıyordu. Bir tek eroin tüccarı hoşnut değildi. “Toz işi, rüzgarda yapılmaz” diyordu. Ona da fırtına geçene kadar başka bir yasadışı kazanç kapısı açtılar. Yani mezhep çatışması ile doğacak toz duman neredeyse tüm kötülerin işine geliyordu.
Ve plan doğrultusunda, vakit kaybedilmeden eyleme geçildi. Önce, bir cemevine baskın düzenlenip, masumların üzerine ateş açıldı. Sonra sivil itaatsizlik eylemleri çerçevesinde sokakta cuma namazı kılan örgüt mensupları sivil bir helikopterden açılan makineli tüfek ateşiyle tarandı. Cemevindeki Alevi dedesinin cemaate hitabı ise yüreğime su serpti: “Bu oyunlara gelmeyeceksiniz. Eline silah alan bizden değildir…”
Ben Vadi’nin uyarısını ciddiye aldım. Umarım anlatılanlar, bu hassas seçim sürecinde sadece ‘senaryo’ olarak kalır.
Bu arada Polat’ın süper kahramanlığının ve kurşunlara karşı efsunlu olmasının ‘genetik’ olduğu da ortaya çıktı. Ömer Baba da, annesi Nazife de ağır kurşun yaraları almalarına rağmen, hayatta kaldılar!